અધ્યાય 2 · શ્લોક 26
अथ चैनं नित्यजातं नित्यं वा मन्यसे मृतम् |
तथापि त्वं महाबाहो नैवं शोचितुमर्हसि || २६ ||
અર્થ
અને જો ('અથ ચ') તું આ (આત્મા) ને ('એનમ્') હંમેશા જન્મ લેનારો ('નિત્યજાતમ્') અને હંમેશા મરનારો ('નિત્યં મૃતમ્') માનતો હોય ('મન્યસે'), તો પણ ('તથાપિ'), હે મહાબાહો ('મહાબાહો')! તારે આ પ્રમાણે શોક કરવો યોગ્ય નથી ('ન એવં શોચિતુમ્ અર્હસિ').
ભાષ્ય
ભગવાન હવે એક વૈકલ્પિક દૃષ્ટિકોણથી દલીલ કરે છે. કદાચ અર્જુન આત્માની અમરતાના સિદ્ધાંતને સ્વીકારી ન શકે અને એવું માને કે આત્મા પણ શરીરની જેમ વારંવાર જન્મે અને મરે છે (જેમ કે કેટલાક અન્ય દર્શનો માને છે, અથવા જો તે ભૌતિકવાદી દૃષ્ટિકોણ ધરાવતો હોય). ભગવાન કહે છે કે જો તું એમ પણ માનતો હોય, તો પણ શોક કરવો વ્યર્થ છે. શા માટે? તેનો જવાબ હવે પછીના શ્લોકમાં છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.