अध्याय 2 · श्लोक 27

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला शिकवत आहेत की जन्म आणि मृत्यू ही एक नैसर्गिक प्रक्रिया आहे आणि जीवनाचा अविभाज्य भाग आहे. 1. "जतस्य हि ध्रुवो मृत्युध्रुवम् जन्म मृत्यु च" या ओळीत भगवान श्रीकृष्ण सांगत आहेत की जन्म आणि मृत्यू दोन्ही अटळ आहेत. जन्माला आलेल्या प्रत्येक व्यक्तीला मृत्यूला सामोरे जावे लागते. त्याचप्रमाणे मृत्यूचीही निश्चित वेळ असते. त्यामुळे दोघांमध्ये कायमस्वरूपी बदल होत नाही आणि ते जीवनाचे अविभाज्य भाग आहेत. 2. "तस्मादपरिहार्यर्थे न त्वम् शोचितुम्हर्षि" येथे श्रीकृष्ण अर्जुनाला उपदेश करतात की मृत्यू आणि जन्म हे अटळ आणि टाळणे अशक्य असल्याने त्यांच्यावर शोक करणे व्यर्थ आहे. हे सत्य समजून घेऊन दु:ख सोडले पाहिजे. या श्लोकाचा सारांश असा आहे की जन्म आणि मृत्यूच्या नैसर्गिक प्रक्रियेवर शोक करणे व्यर्थ आहे. आपण या घटनांचा स्वीकार केला पाहिजे आणि आपण शक्य तितके चांगले जीवन जगले पाहिजे. अशा प्रकारे भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला शिकवतात की आपण जीवनाचे वास्तव समजून घेतले पाहिजे आणि त्याच्याशी निगडीत दु:ख आणि दु:ख सोडले पाहिजे.