અધ્યાય 11 · શ્લોક 30
લેલિહ્યસે ગ્રસમાનઃ સમન્તાલ્લોકાન્સમગ્રાન્વદનૈર્જ્વલદ્ભિઃ ।
તેજોભિરાપૂર્ય જગત્સમગ્રં ભાસસ્તવોગ્રાઃ પ્રતપન્તિ વિષ્ણો ॥૩૦॥
અર્થ
હે વિષ્ણુ ! આપના પ્રજ્જવલિત મુખો વડે સમગ્ર લોકોને ગળી જવાના હો તેમ આપ ચારે બાજુથી ચાટી રહ્યા છો.આપનું અતિ ઉગ્ર તેજ સંપૂર્ણ જગતને સંતાપી રહ્યું છે.(૩૦)
ભાષ્ય
અર્જુન હવે ભગવાનના સંહારક સ્વરૂપનું સીધું વર્ણન કરે છે. "હે વિષ્ણુ! આપ પોતાના ભડભડતા મુખો વડે (`વદનૈઃ જ્વલદ્ભિઃ`) સમગ્ર લોકોને (`લોકાન્ સમગ્રान्`) ચારે તરફથી (`સમન્તાત્`) ગળી જતાં હો તેમ (`ગ્રસમાનઃ`) વારંવાર ચાટી રહ્યા છો (`લેલિહ્યસે`)." આ અત્યંત ભયાવહ દ્રશ્ય છે, જેમાં ભગવાન કાળ સ્વરૂપે સમગ્ર સૃષ્ટિનો કોળિયો કરી રહ્યા હોય તેમ લાગે છે. એટલું જ નહીં, "આપના ઉગ્ર (`ઉગ્રાઃ`) તેજોકિરણો (`ભાસઃ`) સમગ્ર જગતને (`જગત્ સમગ્રम्`) પોતાના તેજથી (`તેજોભિઃ`) ભરી દઈને (`આપૂર્ય`) અત્યંત તપાવી રહ્યા છે (`પ્રતપન્તિ`)." ભગવાનનું તેજ માત્ર પ્રકાશિત કરનારું નથી, પણ સંતાપ આપનારું, દઝાડી દેનારું પણ છે. આ શ્લોક વિશ્વરૂપના સંહારક, સર્વભક્ષી અને પ્રચંડ ઉર્જાવાન પાસાને પરાકાષ્ઠાએ પહોંચાડે છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.