અધ્યાય 1 · શ્લોક 33

ભાષ્ય

અગાઉના શ્લોકની વાત પૂરી કરતાં અર્જુન કહે છે કે જે લોકો માટે રાજ્ય અને સુખની ઇચ્છા રખાય છે, તે જ લોકો – આચાર્યો (જેમકે દ્રોણ અને કૃપ), પિતાતુલ્ય વડીલો ('પિતરઃ'), પુત્રો અને પૌત્રો, તથા પિતામહ (ભીષ્મ) – આ બધા જ યુદ્ધભૂમિમાં પોતાના પ્રાણ અને સંપત્તિની પરવા કર્યા વિના ('પ્રાણાન્ ત્યક્ત્વા ધનાનિ ચ') લડવા માટે ઊભા છે. આ વાસ્તવિકતા તેને અત્યંત દુઃખદ લાગે છે કે જેમને સુખી કરવા માટે રાજ્ય જોઈએ, તેમને જ મારીને રાજ્ય મેળવવું પડે તેમ છે.