અધ્યાય 1 · શ્લોક 30

ભાષ્ય

અર્જુનની સ્થિતિ વધુ ગંભીર બને છે. તે એટલો વિચલિત થઈ ગયો છે કે તે સ્થિર ઊભો પણ રહી શકતો નથી. તેનું મન અત્યંત વ્યાકુળ અને ભ્રમિત થઈ ગયું છે, જાણે ચકરાવે ચડ્યું હોય. તે શ્રીકૃષ્ણને 'કેશવ' (કંસ અને કેશી દૈત્યનો નાશ કરનાર, અથવા સુંદર કેશવાળા) કહીને સંબોધે છે અને કહે છે કે તેને ચારે તરફ અશુભ સંકેતો ('વિપરીતાનિ નિમિત્તાનિ') દેખાઈ રહ્યા છે. આ અશુભ શકુનો કદાચ વાસ્તવિક હોય અથવા તેના ભયગ્રસ્ત મનની ઉપજ પણ હોઈ શકે, જે યુદ્ધના ભયાવહ પરિણામોની કલ્પના કરી રહ્યું છે.