अध्याय 1 · श्लोक 30
गाण्डीवं स्रंसते हस्तात्त्वक्चैव परिदह्यते । न च शक्नोम्यवस्थातुं भ्रमवतीव च मे मनः ॥ १-३० ॥
अर्थ
हातातून गांडीव धनुष्य गळून पडत आहे, अंगाचा दाह होत आहे. तसेच माझे मन भ्रमिष्टासारखे झाले आहे. त्यामुळे मी उभा देखील राहू शकत नाही. ॥ १-३० ॥
स्पष्टीकरण
अर्जुन या श्लोकात व्यक्त करत आहे की तो युद्धभूमीवर स्थिर राहू शकत नाही आणि त्याची मन:स्थिती गोंधळलेली आणि अस्थिर होत आहे. त्यांना नीट निर्णय घेता येत नसल्याचं त्यांचं म्हणणं आहे आणि त्यांच्या मनाचा जणू काही भ्रम झाला आहे. युद्धासाठी सामान्य असलेली चिन्हे आणि चिन्हे उलटे आणि विरुद्ध असल्याचे त्यांचे निरीक्षण आहे. हा श्लोक अर्जुनच्या मानसिक स्थितीवर प्रकाश टाकतो, ज्यामध्ये तो केवळ शारीरिकच नव्हे तर मानसिकदृष्ट्याही अस्थिर आहे. त्यांना दिसत असलेल्या विपरीत चिन्हे आणि परिस्थितीमुळे ही परिस्थिती निर्माण होत आहे. अर्जुनाची ही अवस्था त्याच्यातील चिंता आणि अस्वस्थता प्रतिबिंबित करते, ज्यामुळे युद्धाचे गांभीर्य आणि त्या काळातील कोंडी लक्षात येते.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.