अध्याय 9 · श्लोक 33

किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा । अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम्‌ ॥ ९-३३ ॥

अर्थ

मग पुण्यशील, ब्राह्मण तसेच राजर्षी भक्तलोक मला शरण येऊन परम गतीला प्राप्त होतात, हे काय सांगावयास पाहिजे? म्हणून तू सुखरहित व नाशवंत या मनुष्यशरीराला प्राप्त होऊन नेहमी माझेच भजन कर. ॥ ९-३३ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण विविध सामाजिक आणि आध्यात्मिक स्तरावरील सर्व भक्तांना संबोधित करत आहेत. ब्राह्मण, पुण्यजीव, भक्त आणि राजे ऋषी यांचे उदाहरण घेऊन ते स्पष्ट करतात की हे लोक या तात्पुरत्या आणि वेदनादायक जगावर मात करण्यासाठी त्यांची पूजा देखील करतात. स्पष्टीकरण: ब्राह्मण: ब्राह्मण म्हणजे ज्यांना वेद आणि धर्माचे ज्ञान आहे. त्यांचे आयुष्य तपश्चर्या आणि अभ्यासात व्यतीत होते. सद्गुणी आत्मा: सद्गुणी आत्मा ते असतात ज्यांची कर्मे चांगली आणि स्वर्गीय असतात. भक्त: भक्त म्हणजे ज्यांची भगवंतावर भक्ती आणि प्रेम असते आणि त्याची उपासना होते. राजर्षी: राजर्षी हे असे राजे आहेत ज्यांनी राजधर्मासोबत तप आणि साधना केली आहे. या सर्व उदाहरणांद्वारे श्रीकृष्ण हे सांगू इच्छितात की, या जगाचे तात्पुरते आणि दुःखदायक स्वरूप समजून घेऊनच हे लोक खरे ज्ञान आणि मोक्ष प्राप्त करण्यासाठी त्यांची पूजा करतात. जगाची अस्थिरता आणि दुःख याचे स्वरूप समजून घेऊन योग्य मार्गावर चालण्याची गरज आहे. या श्लोकाचा सार असा आहे की जगातील अस्थिरता आणि दु:ख असूनही, जीवनाचा उद्देश योग्य मार्गावर चालणे आणि ईश्वराची उपासना करणे आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.