ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 33

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಪಾಪಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೇ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಾದರೆ, ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದ, ಸದಾಚಾರ ಸಂಪನ್ನರಾದವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು 'ಕೈಮುತ್ಯ ನ್ಯಾಯ' (argumentum a fortiori) ದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. "ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು (`ಪುಣ್ಯಾಃ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ`), ಭಕ್ತರು (`ಭಕ್ತಾಃ`) ಮತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು (`ರಾಜರ್ಷಯಃ ತಥಾ`) (ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುವರೆಂಬುದರಲ್ಲಿ) ಇನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಾದುದೇನಿದೆ (`ಕಿಂ ಪುನಃ`)? (ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿ ಇಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ಆದ್ದರಿಂದ) ಅನಿತ್ಯವಾದ (`ಅನಿತ್ಯಂ`) ಮತ್ತು ಸುಖರಹಿತವಾದ (`ಅಸುಖಂ`) ಈ ಲೋಕವನ್ನು (`ಇಮಂ ಲೋಕಂ`) ಪಡೆದಿರುವುದರಿಂದ (`ಪ್ರಾಪ್ಯ`), ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸು (`ಭಜಸ್ವ ಮಾಂ`)." ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಿಗೆ ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಜಿಸಲು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಇದೆ. ಈ ಅಶಾಶ್ವತ, ದುಃಖಮಯ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಪಾರಾಗಲು ಭಗವಂತನ ಭಜನೆಯೇ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ.