अध्याय 9 · श्लोक 30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक्‌ । साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ९-३० ॥
अर्थ
जर एखादा अत्यंत दुर्वर्तनीसुद्धा अनन्यभावाने माझा भक्त होऊन मला भजेल, तर तो सज्जनच समजावा. कारण तो यथार्थ निश्चयी असतो. अर्थात त्याने ईश्वरभजनासारखे दुसरे काहीही नाही, असा पूर्ण निश्चय केलेला असतो. ॥ ९-३० ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी स्पष्ट केले आहे की, जर कोणी अत्यंत वाईट कर्म करूनही माझी पूजा करतो, तर त्यालाही संत समजावे. येथे "सुदुराचारो" म्हणजे "अत्यंत वाईट आचरणाची व्यक्ती" आणि "अनन्यभाक" म्हणजे "जो पूर्ण भक्तीभावाने पूजा करतो". या श्लोकात श्रीकृष्णाने भक्तीचा मार्ग सर्वोच्च असल्याचा संदेश दिला आहे. एखाद्या व्यक्तीच्या भूतकाळातील वाईट कृत्यांमुळे समाजात प्रेम नसले तरीही, जर त्याने मनापासून माझी पूजा आणि भक्ती केली तर तो खरा संत म्हणून स्वीकारला जाईल. “साधुरेव सा मंतव्य” म्हणजे अशा व्यक्तीला संत मानले पाहिजे आणि आदर दिला पाहिजे. “सम्यज्ञवसितो हि सा” म्हणजे भक्ती खरी असेल तर त्याचे फळही चांगलेच असते. अशाप्रकारे, भगवान श्रीकृष्णांनी हे तत्त्व मांडले की सत्य आणि निष्ठा यांना भक्तीमध्ये प्राधान्य आहे आणि बाह्य आचरणापेक्षा आंतरिक भावना अधिक महत्त्वाच्या आहेत.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.