અધ્યાય 9 · શ્લોક 30

ભાષ્ય

ભગવાન ભક્તિની પતિતપાવન શક્તિ અને મહિમાનું વર્ણન કરે છે. 'અપિ ચેત્ સુદુરાચારઃ' – જો કોઈ અત્યંત દુરાચારી (પાપી) વ્યક્તિ પણ 'અનન્યભાક્' (અનન્ય ભાવથી, બીજું બધું છોડીને) 'મામ્ ભજતે' – મારું ભજન કરે, 'સઃ સાધુઃ એવ મન્તવ્યઃ' – તેને સાધુ જ માનવો જોઈએ. શા માટે? 'હિ' (કારણ કે) 'સઃ સમ્યક્ વ્યવસિતઃ' – તેણે યથાર્થ નિશ્ચય કર્યો છે (કે ભગવાનનું ભજન જ સર્વશ્રેષ્ઠ છે અને તે જ મારો ઉદ્ધાર કરશે). ભક્તિનો દૃઢ સંકલ્પ વ્યક્તિના પૂર્વના પાપોને ગૌણ બનાવી દે છે અને તેને સાધુની શ્રેણીમાં મૂકી દે છે.