अध्याय 9 · श्लोक 20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा यज्ञैरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते । ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोकमश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ९-२० ॥
अर्थ
तिन्ही वेदांत सांगितलेली सकाम कर्मे करणारे, सोमरस पिणारे, पापमुक्त लोक माझी यज्ञांनी पूजा करून स्वर्गप्राप्तीची इच्छा करतात; ते पुरुष आपल्या पुण्याईचे फळ असणाऱ्या स्वर्गलोकाला जाऊन स्वर्गात देवांचे भोग भोगतात. ॥ ९-२० ॥
स्पष्टीकरण
श्रीकृष्णाला या श्लोकात सांगायचे आहे की, जे वेदांचे जाणकार आहेत आणि यज्ञाद्वारे पवित्रता प्राप्त करून स्वर्ग प्राप्त करू इच्छितात, ते स्वर्गात जातात आणि तेथे दिव्य सुखांचा आनंद घेतात. पण हा आनंद कायमस्वरूपी नसतो, तो पुण्य संपल्यानंतर पुन्हा संपतो. म्हणून श्रीकृष्ण अर्जुनाला समजावून सांगू इच्छितात की, शाश्वत आणि परम सुख मिळवण्यासाठी केवळ यज्ञ आणि कर्मकांडाच्या पलीकडे जाऊन भगवंताची भक्ती आणि ज्ञानाचा मार्ग स्वीकारला पाहिजे. अशाप्रकारे, हा श्लोक यज्ञ आणि कर्मकांडाच्या परिणामी प्राप्त झालेल्या स्वर्गीय सुखाच्या अनिश्चिततेकडे निर्देश करतो आणि भक्तीचा मार्ग शाश्वत, परम सुखासाठी सर्वोत्तम असल्याचे वर्णन करतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.