अध्याय 9 · श्लोक 21

ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं क्षीणे पुण्ये मर्त्यलोकं विशन्ति । एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ९-२१ ॥

अर्थ

ते त्या विशाल स्वर्गलोकाचा उपभोग घेऊन पुण्याई संपल्यावर मृत्युलोकात येतात. अशा रीतीने स्वर्गप्राप्तीचे साधन असणाऱ्या, तिन्ही वेदात सांगितलेल्या, सकाम कर्मांचे अनुष्ठान करून भोगांची इच्छा करणारे पुरुष वारंवार ये-जा करीत असतात. अर्थात पुण्याच्या जोरावर स्वर्गात जातात आणि पुण्य संपल्यावर मृत्युलोकात येतात. ॥ ९-२१ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी स्पष्ट केले आहे की, ज्यांना केवळ स्वर्गातील सुख-भोगांची इच्छा असते आणि ते पुण्य कर्म करूनच स्वर्ग प्राप्त करतात, ते त्यांचे पुण्य कर्म संपवतात आणि मृत्यूनंतर ते या पृथ्वीवर परत येतात. स्वर्गीय आनंद संपल्यानंतर ते पृथ्वीवर परत येतात आणि तत्सम क्रिया करत राहतात. अशा प्रकारे, वेदांच्या अनुशासनाचे पालन करून ज्यांना केवळ सांसारिक लाभ आणि स्वर्गप्राप्तीमध्येच रस असतो, ते अशा चक्रात अडकून राहतात ज्यामध्ये ते पुन्हा पुन्हा जन्म घेतात आणि मृत्यूनंतर या जगात परत येतात. त्यांना कायमचा मोक्ष किंवा परम कल्याण मिळणे शक्य नाही. हा श्लोक सूचित करतो की जे लोक केवळ कर्माचे फळ शोधतात आणि मोक्षप्राप्तीसाठी त्यांच्या आध्यात्मिक अभ्यासात कमी आहेत ते स्वर्गीय ग्रहांचा आनंद घेऊ शकतात, परंतु ते शेवटी पृथ्वीवर परत येतात आणि पुन्हा कर्माच्या चक्रात अडकतात.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.