अध्याय 9 · श्लोक 17

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण म्हणतात की ते या संपूर्ण जगाचे पिता आणि माता आहेत. तो पालनकर्ता (धाता) आणि पितामहा (पणजोबा) देखील आहे. यावरून असे दिसून येते की ईश्वर हा विश्वाचा निर्माता, पालनकर्ता आणि संहारक आहे. ते सर्व प्रकारच्या नातेसंबंधांच्या मुळाशी आहेत आणि जगातील प्रत्येक गोष्टीचा आधार आहेत. वेदांमध्ये वर्णन केलेल्या सर्व पवित्र गोष्टी आणि ज्ञानास पात्र असलेल्या सर्व गोष्टी त्याच्या स्वभावाचे वर्णन करतात असेही देव सांगतात. ते 'ओम' हे रूप आहेत, जे ब्रह्मदेवाचे प्रतीक आहे आणि सर्व मंत्रांचे सार आहे. ते ऋग्वेद, सामवेद आणि यजुर्वेदाच्या रूपातही आढळतात. त्यात असे म्हटले आहे की वेदांचे सर्व ज्ञान, जे मनुष्याला आत्मा आणि ईश्वराच्या गूढतेची ओळख करून देते, भगवान कृष्णापासून उद्भवते आणि शेवटी त्याच्यामध्ये विलीन होते. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्णांनी अर्जुनाला समजावून सांगण्याचा प्रयत्न केला आहे की तो सृष्टीचा प्रत्येक पैलू आहे आणि म्हणूनच तो प्रत्येक जीवाच्या हृदयात वास करतो. हे ज्ञान आत्म्याचे भगवंताशी एकतेची अनुभूती देते, ज्यामुळे व्यक्ती सर्व भौतिक बंधनांपासून मुक्त होते.