अध्याय 9 · श्लोक 11

अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम्‌ । परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम्‌ ॥ ९-११ ॥

अर्थ

माझ्या परम भावाला न जाणणारे मूढ लोक मनुष्यशरीर धारण करणाऱ्या मला-सर्व भूतांच्या महान ईश्वराला-तुच्छ समजतात. अर्थात आपल्या योगमायेने जगाच्या उद्धारासाठी मनुष्यरूपात वावरणाऱ्या मला परमेश्वराला सामान्य मनुष्य समजतात. ॥ ९-११ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण म्हणतात की अज्ञानी लोक (मूर्ख) माझ्या मानवी रूपाकडे पाहतात आणि माझा तिरस्कार करतात आणि माझे दिव्य रूप ओळखत नाहीत. मी सृष्टीचा परमेश्वर आणि देव आहे हे त्यांना समजत नाही. श्रीकृष्ण इथे सांगतात की, जेव्हा ते पृथ्वीवर मानव म्हणून अवतार घेतात, तेव्हा मूर्ख लोक त्यांना एक सामान्य माणूस समजतात. त्यांना त्याचे वास्तविक आणि सर्वोच्च स्वरूप समजत नाही, जो संपूर्ण सृष्टीचा परमेश्वर आणि पालनकर्ता आहे. श्रीकृष्णाचे हे रूप मानवरूपात असूनही त्यांचे खरे दिव्य स्वरूप पुसून टाकत नाही. तो सर्व प्राणिमात्रांमध्ये वास करणारा आणि सर्व प्राण्यांचा महान स्वामी आहे. म्हणून भगवान श्रीकृष्ण येथे संदेश देत आहेत की त्यांची खरी ओळख जाणून घेणे आणि समजून घेणे अत्यंत आवश्यक आहे. त्याचे बाह्य स्वरूप पाहून त्याचे खरे दैवी स्वरूप नाकारणे हे अज्ञानाचे लक्षण आहे. तो साक्षात परब्रह्म आहे, जो सर्व गोष्टींचा निर्माता, पालनकर्ता आणि संहारक आहे.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.