अध्याय 8 · श्लोक 5

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला सांगतात की जो मनुष्य देह सोडताना म्हणजेच मृत्यूच्या वेळी माझे स्मरण करतो तो माझ्या परम स्थानाला प्राप्त होतो. यात शंका नाही. याचा अर्थ मृत्यूसमयी ज्याचे मन भगवंतावर केंद्रित असते, त्याला मोक्षप्राप्ती होऊन भगवंताचे स्वरूप प्राप्त होते. भक्ती, श्रद्धा आणि भगवंताचे स्मरण हा मोक्षाचा मार्ग आहे, असे श्रीकृष्ण येथे स्पष्ट करत आहेत. माणसाने आयुष्याच्या शेवटच्या क्षणापर्यंत आपले चित्त भगवंतावर केंद्रित केले पाहिजे, जेणेकरून मृत्यूनंतरही त्याला तीच दिव्य स्थिती प्राप्त होईल. अशाप्रकारे, हा श्लोक भक्तांना त्यांच्या जीवनात सदैव भगवंताचे स्मरण करण्याची प्रेरणा देतो, जेणेकरून शेवटच्या क्षणीही त्यांचे मन भगवंतावर केंद्रित राहून त्यांना त्याचे दिव्य स्वरूप प्राप्त होऊ शकेल.