ಅಧ್ಯಾಯ 8 · ಶ್ಲೋಕ 5

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಕೃಷ್ಣನು ಈಗ ಅರ್ಜುನನ ಏಳನೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ - ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಫಲವೇನು? "ಮತ್ತು (`ಚ`) ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ (ಸಾವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ) (`ಅಂತಕಾಲೇ`) ನನ್ನನ್ನೇ (`ಮಾಂ ಏವ`) ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ (`ಸ್ಮರನ್`) ದೇಹವನ್ನು (`ಕಲೇವರಂ`) ತ್ಯಜಿಸಿ (`ಮುಕ್ತ್ವಾ`) ಯಾವನು ಹೋಗುತ್ತಾನೋ (`ಯಃ ಪ್ರಯಾತಿ`), ಅವನು (`ಸಃ`) ನನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೇ (`ಮದ್ಭಾವಂ`) ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ (`ಯಾತಿ`). ಇದರಲ್ಲಿ (`ಅತ್ರ`) ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ (`ನ ಅಸ್ತಿ ಸಂಶಯಃ`)." ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಸ್ಮರಣೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇವೆಯೋ, ಮುಂದಿನ ಗತಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಭಗವಂತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತೇವೆ.