अध्याय 7 · श्लोक 14

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आपल्या दैवी मायेबद्दल (माया शक्ती) सांगत आहेत. “दैवी हयशा गुणमयी”: येथे भगवान म्हणत आहेत की, जगाच्या भौतिकतेला जन्म देणारी ही माया म्हणजे दैवी गुणमयी माया आहे. याचा अर्थ असा की ही माया परमात्म्याची शक्ती आहे आणि तिचे तीन गुण आहेत - सत्व (सत्यता), रजस (क्रियाशीलता) आणि तम (अज्ञान) - भरपूर प्रमाणात. "मम माया दुरत्यय": भगवान श्रीकृष्ण या मायेचे वर्णन अत्यंत कठीण आणि अतिक्रमण करणारे आहे. याचा अर्थ असा की या मायेच्या प्रभावातून बाहेर पडणे फार कठीण आहे कारण या मायेमुळे जगातील सर्व भ्रम आणि खोटे भ्रम निर्माण होतात. “मामेव ये प्रपद्यन्ते”: जे स्वतःला पूर्णपणे परमेश्वराला समर्पित करतात, जे परमेश्वराला शरण जातात आणि केवळ त्याच्यावरच विश्वास ठेवतात, ते या मायेच्या प्रभावातून मुक्त होतात. “मायामेतां तरंति ते”: भगवान म्हणतात की जो माझा आश्रय घेतो तो या मायेच्या पलीकडे जाऊ शकतो. असे लोक या जगाच्या भौतिक भ्रमातून मुक्त होऊन खरे ज्ञान प्राप्त करतात. या श्लोकाचा सार असा आहे की परमेश्वराची माया अत्यंत शक्तिशाली आणि कठीण आहे, परंतु जो मनुष्य परमेश्वराला शरण जातो तो या मायेवर मात करू शकतो आणि आत्म्याचे वास्तव समजू शकतो.