अध्याय 6 · श्लोक 35
श्रीभगवानुवाच असंशयं महाबाहो मनो दुर्निग्रहं चलम्‌ । अभ्यासेन तु कौन्तेय वैराग्येण च गृह्यते ॥ ६-३५ ॥
अर्थ
भगवान श्रीकृष्ण म्हणाले, हे महाबाहो अर्जुना, मन चंचल आणि आवरण्यास कठीण आहे, यात शंका नाही. परंतु हे कुंतीपुत्र अर्जुना, हे मन अभ्यासाने आणि वैराग्याने ताब्यात येते. ॥ ६-३५ ॥
स्पष्टीकरण
मनाची चंचलता: भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की मनाची नैसर्गिक अस्वस्थता आणि अस्वस्थता नियंत्रित करणे खूप कठीण आहे. हे जीवनाच्या कोणत्याही क्षेत्रात खरे आहे, विशेषत: ध्यान आणि आध्यात्मिक अभ्यास. सरावाची गरज : मनावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी सतत सराव आवश्यक असतो. म्हणजे ध्यान आणि साधना या प्रक्रियेचा नियमित अवलंब करावा लागतो. केवळ एका प्रयत्नाने यश मिळत नाही, तर सतत प्रयत्नानेच मनावर नियंत्रण ठेवता येते. वैराग्याची भूमिका : वैराग्य म्हणजे ऐहिक वस्तू आणि इच्छांपासून दूर राहणे. मन स्थिर करण्यासाठी केवळ साधनाच नाही तर त्यागही आवश्यक आहे. हे आपल्याला मनाची शांती आणि स्थिरता प्राप्त करण्यास मदत करते, आपल्याला भौतिक आकर्षणे आणि इच्छांपासून अलिप्त करते. अशा प्रकारे, या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आपल्याला शिकवतात की ध्यान आणि साधनेमध्ये यश मिळविण्यासाठी मनाच्या चंचलतेवर नियंत्रण ठेवणे अत्यंत आवश्यक आहे आणि यासाठी सतत सराव आणि त्याग आवश्यक आहे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.