अध्याय 5 · श्लोक 17

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण कर्मयोगाची सिद्धी प्राप्त झालेल्या लोकांची वैशिष्ट्ये सांगत आहेत. येथे 'तद्बुद्धाय' म्हणजे ज्याची बुद्धी आणि समज पूर्णपणे परमात्म्याला समर्पित आहे. 'तडातामन' म्हणजे जे आपल्या आत्म्याला ईश्वराशी एकरूप मानतात आणि त्याच्यावर पूर्ण विश्वास ठेवतात. हे लोक म्हणजे 'तन्निष्ठ' म्हणजेच जे देवाप्रती निष्ठा आणि भक्तीमध्ये दृढ आहेत आणि 'तत्परायण' म्हणजेच ज्यांनी आपले जीवन भगवंताच्या सेवेसाठी आणि भक्तीसाठी पूर्णपणे समर्पित केले आहे. अशा व्यक्ती 'ज्ञाननिर्धूतकलमशाह' असतात, म्हणजेच ज्यांच्या ज्ञानाने त्यांची सर्व पापे आणि अधर्म नष्ट होतात. अशाप्रकारे हे लोक 'गच्छंति अपुनवृत्तिम्' म्हणजेच मोक्षप्राप्तीनंतर पुनर्जन्माच्या चक्रातून बाहेर पडतात. या श्लोकात, कृष्ण स्पष्ट करतात की जेव्हा एखाद्या व्यक्तीची बुद्धिमत्ता आणि ईश्वराप्रती समर्पण कर्मयोगाद्वारे पूर्ण होते, तेव्हा त्याचा आत्मा पापांपासून मुक्त होतो आणि पुनर्जन्माच्या चक्रातून मुक्त होतो.