अध्याय 5 · श्लोक 14

न कर्तृत्वं न कर्माणि लोकस्य सृजति प्रभुः । न कर्मफलसंयोगं स्वभावस्तु प्रवर्तते ॥ ५-१४ ॥

अर्थ

परमेश्वर मनुष्यांचे कर्तेपण, कर्मे आणि कर्मफलांशी संयोग उत्पन्न करीत नाही; तर प्रकृतीच खेळ करीत असते. ॥ ५-१४ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की देवाचा कर्माशी थेट संबंध नाही. तो कर्म करणाराही नाही आणि कर्माचा निर्माताही नाही. येथे “प्रभू” हा देवाचा संदर्भ आहे, जो आदर्श स्थितीत आहे ज्यामध्ये तो प्रत्यक्षपणे कृतीत हस्तक्षेप करत नाही. मुख्य मुद्दा: कर्तात्वाचा अभाव: देव स्वतः कृती करणारा नाही. यावरून आपण शिकतो की आपल्या कर्मांची जबाबदारी आपल्या सर्वांवर आहे आणि आपल्या कर्माची कोणतीही वैयक्तिक जबाबदारी ईश्वरावर नाही. निसर्गाचा प्रभाव : कर्म आणि त्यांचे परिणाम स्वभावानुसार आपोआप होतात. याचा अर्थ असा की ही नैसर्गिक क्रम आहे जी कृती आणि त्यांचे परिणाम ठरवते, आणि देवाचा कोणताही विशेष हस्तक्षेप नाही. कर्मफलाचा योगायोग: कर्मफल (चांगले किंवा वाईट परिणाम) हे देखील देवाला आवडत नाहीत, तर ते सर्व प्रकृतीनुसार घडतात. या श्लोकाचा मुख्य संदेश असा आहे की आपण आपली कृती आपली जबाबदारी मानून केली पाहिजे आणि आपल्या कृतीच्या परिणामाची चिंता आपल्या स्वभावावर सोडली पाहिजे. जीवनाचा आध्यात्मिक आणि नैतिक दृष्टीकोन आणि देवाचे खरे कर्तव्य आणि भूमिका काय आहे हे समजण्यास मदत होते.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.