अध्याय 5 · श्लोक 13

सर्वकर्माणि मनसा संन्यस्यास्ते सुखं वशी । नवद्वारे पुरे देही नैव कुर्वन्न कारयन्‌ ॥ ५-१३ ॥

अर्थ

अंतःकरण ज्याच्या ताब्यात आहे, असा सांख्ययोगाचे आचरण करणारा पुरुष कोणतेही कर्म करणारा किंवा करविणारा न होताच नऊ दरवाजांच्या शरीररूपी घरात सर्व कर्मांचा मनाने त्याग करून आनंदाने सच्चिदानंदघन परमात्म्याच्या स्वरूपात स्थित राहातो. ॥ ५-१३ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी सांगितले आहे की जो मनुष्य आपले मन समर्पित करतो, सर्व कर्मांचा त्याग करतो आणि आपल्या विवेकात शरणागती आणि शांती ठेवतो, तो खरा आनंद अनुभवतो. येथे, “नवद्वारा पुरा देही” म्हणजे ज्या शरीराला नऊ दरवाजे आहेत (दोन डोळे, दोन कान, दोन नाकपुड्या, एक तोंड आणि एक लैंगिक दरवाजा) आहे, ते शहरासारखे आहे. या शहरात, आपल्या कामासाठी मनापासून समर्पित असणारी, आपल्या कामाच्या परिणामाची चिंता न करता, प्रत्यक्षात काम करत नाही किंवा इतरांना काम करण्यासाठी प्रेरणाही देत नाही. त्यामुळे या श्लोकाचा मूळ संदेश असा आहे की आत्मा आणि कर्म यांच्यातील खरी ओळख समजून घेतली पाहिजे. जेव्हा एखादी व्यक्ती आपल्या आत्म्याची स्थिती समजून घेते आणि निर्दोष हेतूने आपली कृती करते तेव्हा त्याला खरा आनंद प्राप्त होतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.