अध्याय 4 · श्लोक 9

जन्म कर्म च मे दिव्यमेवं यो वेत्ति तत्त्वतः । त्यक्त्वा देहं पुनर्जन्म नैति मामेति सोऽर्जुन ॥ ४-९ ॥

अर्थ

हे अर्जुना, माझा जन्म आणि कर्म दिव्य अर्थात निर्मळ आणि अलौकिक आहे. असे जो मनुष्य तत्त्वतः जाणतो, तो शरीराचा त्याग केल्यावर पुन्हा जन्माला येत नाही, तर मलाच येऊन मिळतो. ॥ ४-९ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण म्हणतात, "हे अर्जुन! माझा जन्म आणि माझी कृती ही दैवी आहे. ज्याला हे सत्य समजते, त्याला माझे हे दिव्य स्वरूप कळते. असा मनुष्य जेव्हा शरीराचा त्याग करतो, तेव्हा त्याचा पुनर्जन्म होत नाही. ते थेट माझ्याकडे येते." म्हणजे: दैवी जन्म आणि कर्म: देव म्हणतो की त्याचा जन्म आणि त्याने केलेले कार्य सामान्य नाहीत; ते दैवी आहेत. हे जन्म आणि कर्म जगाच्या बंधनांपासून मुक्त आहेत, कारण ते परमेश्वराच्या दिव्यत्वाने प्रेरित आहेत. तत्व जाणणे : ज्याला हे सत्य समजते की ईश्वराचा जन्म आणि कृती मानवी जीवनातील ऐहिक नियमांच्या पलीकडे आहेत, तो सत्य जाणतो. पुनर्जन्मापासून मुक्ती: हे दैवी सत्य जाणणाऱ्या व्यक्तीला मृत्यूनंतर पुनर्जन्म घ्यावा लागत नाही. तो जन्म-मृत्यूच्या फेऱ्यातून मुक्त होतो. परमात्म्याचा साक्षात्कार: जो मनुष्य ईश्वराचे परमात्मस्वरूप जाणतो तो मृत्यूनंतर भगवंताच्या परमधामस्थानी पोहोचतो आणि त्याची प्राप्ती करतो. या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनला समजावून सांगण्याचा प्रयत्न केला आहे की त्याचा जन्म आणि कृती सामान्य माणसांसारखी नाहीत. जो त्याचे परमात्मा स्वरूप मूलभूतपणे समजून घेतो, तो जगाच्या बंधनातून मुक्त होतो आणि भगवंताचा आश्रय घेतो. हा श्लोक भक्तांसाठी ईश्वराचे दैवी स्वरूप जाणून घेण्याचा आणि समजून घेण्याचा प्रयत्न करण्यासाठी एक प्रेरणा आहे, जेणेकरून त्यांना मोक्ष प्राप्त होईल.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.