अध्याय 3 · श्लोक 29
प्रकृतेर्गुणसम्मूढाः सज्जन्ते गुणकर्मसु । तानकृत्स्नविदो मन्दान्कृत्स्नविन्न विचालयेत् ॥ ३-२९ ॥
अर्थ
प्रकृतीच्या गुणांनी अत्यंत मोहित झालेली माणसे गुणांत आणि कर्मांत आसक्त होतात. त्या चांगल्या रीतीने न जाणणाऱ्या मंदबुद्धीच्या अज्ञानी मनुष्यांचा पूर्ण ज्ञान असणाऱ्या ज्ञानी मनुष्याने बुद्धिभेद करू नये. ॥ ३-२९ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की या गुणांनुसार वागणाऱ्यांवर निसर्गाचे गुण (सत्त्व, रजस, तम) प्रभावित होतात. हे लोक त्यांच्या कामात पूर्णपणे गुंतलेले असतात आणि या गुणांमुळे गोंधळून जातात. येथे 'गुण' म्हणजे गुण, जे प्रत्येक व्यक्तीच्या स्वभावावर आणि कृतींवर प्रभाव टाकतात. काही लोक, गुणांच्या प्रभावाखाली, त्यांच्या कृतींमध्ये योग्य आणि चुकीचा फरक करू शकत नाहीत. भगवान श्रीकृष्ण येथे सल्ला देत आहेत की ज्यांची समज पूर्ण नाही त्यांना पूर्ण जाणीव करून द्यावी. केवळ गुणांच्या प्रभावाखाली वावरणाऱ्या या मंदबुद्धीच्या लोकांना योग्य मार्गदर्शनाची गरज आहे. हा श्लोक कर्मयोगाच्या दृष्टिकोनातून असेही सूचित करतो की खरे योगी तेच आहेत जे हे गुण आणि त्यांचा प्रभाव समजून घेतात आणि त्यांच्या कृतीचा प्रभाव न पडता साधना आणि ध्यानाद्वारे सर्वोच्च ज्ञानाकडे वाटचाल करतात.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.