અધ્યાય 3 · શ્લોક 29
પ્રકૃતેર્ગુણસંમૂઢાઃ સજ્જન્તે ગુણકર્મસુ |
તાનકૃત્સ્નવિદો મન્દાન્કૃત્સ્નવિન્ન વિચાલયેત્ || ૨૯ ||
અર્થ
પ્રકૃતિના ગુણો વડે અત્યંત મોહિત થયેલા અજ્ઞાની મનુષ્યો ગુણો અને કર્મોમાં આસક્ત રહે છે. તે અધૂરા જ્ઞાનવાળા મંદબુદ્ધિ લોકોને પૂર્ણ જ્ઞાની પુરુષે વિચલિત ન કરવા જોઈએ.
ભાષ્ય
આ શ્લોક શ્લોક 26 ના ભાવને ફરી દૃઢ કરે છે. જે લોકો પ્રકૃતિના ગુણો (સત્વ, રજસ, તમસ) થી પ્રભાવિત થઈને કર્મો કરે છે અને તેના ફળોમાં (સુખ-દુઃખ વગેરે) આસક્ત રહે છે, તેઓ અજ્ઞાની છે, કારણ કે તેઓ આત્માના અકર્તા સ્વભાવને જાણતા નથી. આવા લોકોનું જ્ઞાન અધૂરું ('અકૃત્સ્નવિદ') અને બુદ્ધિ મંદ હોય છે. જે 'કૃત્સ્નવિદ' એટલે કે સંપૂર્ણ તત્ત્વને જાણનાર જ્ઞાની છે, તેણે આવા અજ્ઞાનીઓને એકદમ ઉચ્ચ જ્ઞાનનો ઉપદેશ આપીને તેમની કર્મ પ્રત્યેની શ્રદ્ધાને ડગાવવી ન જોઈએ ('ન વિચાલયેત્'). તેમને ધીરે ધીરે નિષ્કામ કર્મ દ્વારા જ્ઞાનમાર્ગ પર લાવવા જોઈએ.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.