अध्याय 2 · श्लोक 64

स्पष्टीकरण

रागद्वेषविमुक्तैस्तु: याचा अर्थ राग (पसंती) आणि द्वेश (नापसंती) पासून मुक्त असलेली व्यक्ती. आसक्ती आणि तिरस्कार हे दोन्ही मनाचे विकार आहेत जे आपल्याला वस्तूंकडे आकर्षित किंवा तिरस्करणीय वाटतात. यापासून मुक्त होणे हा एक महत्त्वाचा आदर्श आहे. विषयनिंद्रियश्चरण: याचा अर्थ अशी व्यक्ती जी इंद्रियांद्वारे भौतिक वस्तूंचा अनुभव घेते, परंतु आपले मन आसक्ती आणि तिरस्कारापासून मुक्त ठेवते. ते विषयांप्रती तटस्थ, संतुलित आणि संयमी राहतात. आत्मवश्यरवी: याचा अर्थ व्यक्तीचे त्याच्या आत्म्यावर पूर्ण नियंत्रण असते. आत्म-नियंत्रण म्हणजे एखाद्या व्यक्तीने त्याच्या इच्छा आणि इंद्रिय सुखांवर पूर्ण नियंत्रण मिळवले आहे. धेयतमप्रसादिगच्छति: याचा अर्थ असा होतो की अशा व्यक्तीला आत्म्याची शांती आणि आनंद प्राप्त होतो. आत्म्याचा आनंद ही अशी अवस्था आहे जेव्हा मन आणि आत्म्यामध्ये शांती आणि संतुलन असते आणि ते व्यक्तीच्या आंतरिक आनंद आणि आत्म-प्राप्तीकडे निर्देश करते. सारांश: या श्लोकाचा मुख्य संदेश असा आहे की जेव्हा एखादी व्यक्ती आसक्ती आणि तिरस्कारापासून मुक्त होते आणि इंद्रियांवर नियंत्रण ठेवून आत्म्यावर नियंत्रण ठेवते तेव्हा त्याला आंतरिक शांती आणि आनंद प्राप्त होतो. ही अवस्था माणसाला आत्म-ज्ञानाकडे घेऊन जाते आणि त्याला खरा आनंद अनुभवायला लावते.