अध्याय 2 · श्लोक 5

स्पष्टीकरण

या श्लोकात अर्जुन आपल्या गुरु आणि आदरणीय पूर्वजांना मारल्याच्या परिणामांचा विचार करत आहे. ते म्हणतात की महान आणि आदरणीय गुरूंना मारणे अत्यंत क्लेशकारक असेल, जरी त्या बदल्यात भिक मागून जगावे लागले. अर्जुनला काळजी वाटते की जर त्याने आपल्या गुरु आणि कुटुंबातील सदस्यांना मारले तर त्याचे जीवन कसे सुखी होईल? श्लोकात असेही म्हटले आहे की रक्ताने माखलेले अन्न, जसे की युद्धात मिळालेले अन्न, त्यांच्यासाठी अत्यंत अशुभ आणि वेदनादायक असते. स्वार्थ आणि वैयक्तिक फायद्यासाठी आदर्श आणि नैतिकतेचा त्याग करू नये यावर अर्जुनचे हे विधान जोर देते. गुरू आणि आदरणीय व्यक्तींना मारून मिळणारे सुख, ते कितीही सुखद वाटले तरी शेवटी अपवित्र आणि दु:खदायकच असते. हा श्लोक आपल्याला शिकवतो की कोणत्याही अनैतिक कृत्याचे परिणाम नेहमीच नकारात्मक असतात आणि ते टाळण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे.