अध्याय 2 · श्लोक 6
न चैतद्विद्मः कतरन्नो गरीयो यद्वा जयेम यदि वा नो जयेयुः । यानेव हत्वा न जिजीविषामस्तेऽवस्थिताः प्रमुखे धार्तराष्ट्राः ॥ २-६ ॥
अर्थ
युद्ध करणे व न करणे या दोहोंपैकी आम्हाला काय श्रेष्ठ आहे, हे कळत नाही. किंवा आम्ही त्यांना जिंकू की ते आम्हाला जिंकतील, हेही आम्हाला माहीत नाही. आणि ज्यांना मारून आम्हाला जगण्याचीही इच्छा नाही, तेच आमचे बांधव-धृतराष्ट्रपुत्र- आमच्या विरुद्ध उभे आहेत. ॥ २-६ ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात अर्जुनाने आपली शंका आणि गोंधळ व्यक्त केला आहे. तो कृष्णाला विचारतो की कौरवांविरुद्ध युद्ध करणे योग्य आहे की नाही हे त्याला समजत नाही. अर्जुनच्या मनात द्वंद्व आहे की तो युद्ध जिंकला तरी त्याचा काही फायदा होईल का? आणि तो हरला तरी त्याचा पराभव होईल का? श्लोकात अर्जुन म्हणतो की, "आपल्यासाठी काय चांगले आहे - विजय मिळवणे किंवा पराभूत होणे हे आपल्याला माहित नाही. आपण काहीही केले तरी आपण टिकणार नाही, कारण धृतराष्ट्राच्या पुत्रांच्या नेतृत्वाखाली आपले विरोधक (कौरव) आपल्याला मारतील. " या श्लोकातून अर्जुनची निराशा आणि संभ्रम स्पष्टपणे दिसून येतो. तो युद्धाच्या परिणामाबद्दल चिंतित आहे आणि युद्धाच्या योग्यतेबद्दल किंवा अन्यायाविषयी त्याला शंका आहे. या भावनेचे प्रतिबिंबित करून, अर्जुन त्याच्या मनाची स्थिती स्पष्ट करतो, जी त्याच्या पुढील तर्क आणि युद्ध करण्याच्या निर्णयाची एक महत्त्वाची पार्श्वभूमी बनवते. ही परिस्थिती समजून घेऊन, कृष्ण अर्जुनला त्याला योग्य मार्गावर आणण्याचा सल्ला देतो, जेणेकरून अर्जुनच्या मनात निर्माण झालेल्या शंका आणि संघर्षांचे निराकरण करता येईल.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.