अध्याय 2 · श्लोक 46

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की ज्याप्रमाणे तलावामध्ये पाणी आहे तोपर्यंतच ते उपयोगी पडते आणि जेव्हा ते पाणी पूर्णपणे भरले जाते, त्याचप्रमाणे वेदांमध्ये जे काही सांगितले आहे ते ज्ञान आहे खरा उपयोग तेव्हाच होतो जेव्हा ब्राह्मण (ज्याला वेदांचे ज्ञान आहे) तो आपल्या जीवनात समजून घेतो. या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण हे स्पष्ट करतात की वेदांचे ज्ञान केवळ शाब्दिक ज्ञानापुरते मर्यादित नसून ते जीवनात आचरणात आणण्याची गरज आहे. वर्णन: उडपणे: तलावातील पाणी (किंवा विहीर). संपलुतोडके: जेव्हा ते पूर्णपणे पाण्याने भरलेले असते. सर्वेषु वेदेषु: सर्व वेदांमध्ये. ब्राह्मणस्य: एक ब्राह्मण, किंवा जो वेदांचा जाणकार आहे. विजनाथ: जो समजतो आणि जाणतो. या श्लोकाचा उद्देश असा आहे की वेदांचे ज्ञान खऱ्या अर्थाने तेव्हाच समजते जेव्हा एखादी व्यक्ती त्याचे आदर्श आणि शिकवण आपल्या जीवनात आत्मसात करते. अशाप्रकारे, वेदांची खरी उपयुक्तता आणि महत्त्व तेव्हा दिसून येते जेव्हा त्यांचे ज्ञान आणि आचरण हे माणसाच्या जीवनाचा एक भाग बनते.