अध्याय 2 · श्लोक 47

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला कर्माविषयी महत्त्वाचा सल्ला देत आहेत. येथे 'कर्म' (कृती) आणि 'फल' (परिणाम) यांचा संबंध स्पष्ट केला आहे. "कर्मण्यवाधिकारस्ते" - याचा अर्थ तुमचा अधिकार फक्त काम करण्याचा आहे. तुम्ही फक्त तुमच्या कामावर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे, तुमच्या कामाच्या परिणामांवर नाही. "मा फलेषु कदाचन" - तुम्ही तुमच्या कृतींच्या परिणामांची चिंता करू नये. जेव्हा तुम्ही काम करता तेव्हा परिणामाची चिंता करणे तुमच्यासाठी योग्य नाही. "मा कर्मफलहेतुर्भुर्मा" - याचा अर्थ तुमच्या कृतीचे उद्दिष्ट फलप्राप्ती हे नसावे. कर्माचे मुख्य उद्दिष्ट हे योग्य मार्गाने करणे आणि त्याच्या परिणामाची अपेक्षा न करणे हा आहे. “ते संगोष्ठवकर्मणि” – जर तुम्ही कृतीच्या फळाशी आसक्त राहिलात तर तुमची कृतीशी असलेली आसक्ती आणि आसक्ती कमी होईल. यासाठी तुम्ही तुमच्या कामाशी संलग्न राहून निस्वार्थपणे काम केले पाहिजे. अशाप्रकारे, भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला शिकवत आहेत की काम करणे हा त्याचा धर्म आहे आणि त्याने परिणामांची चिंता न करता ते खऱ्या मनाने केले पाहिजे. परिणामांची चिंता करण्याऐवजी, आपण केवळ योग्य कृतीवर लक्ष केंद्रित केले पाहिजे आणि त्याचे परिणाम देवाच्या हातात सोडले पाहिजे.