अध्याय 2 · श्लोक 11

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला समजावून सांगत आहेत की ज्या गोष्टींवर तो शोक करत आहे, जसे की युद्धात मरण पावलेल्या योद्ध्यांवर शोक करणे अयोग्य आहे. मृत्यू हा जीवनाचा एक अपरिहार्य भाग आहे आणि हे एक शाश्वत सत्य आहे की सर्व आत्मा, जिवंत आणि मृत्यूनंतर, अमर आहेत. पंडित किंवा ज्ञानी लोक कोणत्याही जिवंत किंवा मृत आत्म्यासाठी शोक करत नाहीत, कारण त्यांना माहित आहे की आत्मा कधीही मरत नाही, परंतु शरीर बदलत असतो. अशाप्रकारे, अर्जुनाचे दुःख आणि शोक हे त्याच्या विवेकाच्या विरुद्ध आहे आणि त्याच्या खऱ्या ज्ञानाची कमतरता दर्शवते.