अध्याय 2 · श्लोक 12

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण आत्म्याच्या शाश्वतता आणि अमरत्वाबद्दल बोलत आहेत. देव म्हणतो की मी आणि तू किंवा हे सर्व राजांचे गट कधीच जन्माला आले नाहीत आणि कधीच होणार नाहीत. आपल्या जन्म-मृत्यूचे हे जग केवळ शरीराचे आहे, आत्म्याचे नाही. येथे देव आत्म्याच्या शाश्वततेची पुष्टी करतो आणि म्हणतो की आत्मा जन्म घेत नाही आणि मरत नाही. ते नेहमीच अस्तित्वात आहे आणि नेहमीच अस्तित्वात राहील. ज्याप्रमाणे कपडे बदलण्याची प्रक्रिया असते, त्याचप्रमाणे शरीर बदलल्याने आत्म्यावर परिणाम होत नाही. या श्लोकाचा मुख्य उद्देश आत्मा हा शाश्वत आणि शाश्वत समजणे हा आहे, तर शरीर आणि त्याचे गुण नाशवंत आहेत. अशा प्रकारे, भगवान श्रीकृष्ण शिष्याला हे समजावू इच्छितात की आत्म्याचे स्वरूप अनंत आणि अपरिवर्तनीय आहे आणि ते जीवन-मृत्यूच्या चक्राच्या पलीकडे आहे.