अध्याय 15 · श्लोक 4

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला महत्त्वाची शिकवण देत आहेत. ते स्पष्ट करतात की हे जग एका विशाल वृक्षासारखे आहे, ज्यामध्ये आपण सर्व जीवनाचा एक भाग म्हणून जोडलेले आहोत. या वृक्षाची उत्पत्ती आणि विस्ताराची प्रक्रिया आदिपुरुष नारायणापासून झाली आहे, जो या जगाचा देव आहे. भगवान श्रीकृष्ण म्हणत आहेत की आपण या परमात्म्याला योग्यरित्या शोधण्याचा प्रयत्न केला पाहिजे, जो त्या सर्वोच्च स्थानाचे (अधिकतम स्थिती) रूप आहे, ज्यावर पोहोचल्यानंतर आत्मा पुन्हा जगात परत येत नाही. म्हणजेच मोक्षप्राप्तीनंतर जगाच्या पुनरागमनापासून मुक्त करणारा देव. या श्लोकाद्वारे असे शिकवले जात आहे की, माणसाला केवळ भगवंताचे अस्तित्व कळले पाहिजे असे नाही, तर त्या भगवंताची खरी ओळखही ध्यान आणि भक्तीने करून घेतली पाहिजे. हे ध्यान आणि परमानंद दृढ निश्चयासह, पूर्ण श्रद्धा आणि भगवान नारायणाला शरण जावे. अशा प्रकारे, श्लोक आपल्याला आपल्या जीवनात आदिपुरुष नारायणाचा शोध घेण्याची, त्याच्या चरणांचा आश्रय घेण्याची आणि मोक्षप्राप्तीसाठी गंभीर प्रयत्न करण्याची प्रेरणा देतो.