अध्याय 15 · श्लोक 10
उत्क्रामन्तं स्थितं वापि भुञ्जानं वा गुणान्वितम् । विमूढा नानुपश्यन्ति पश्यन्ति ज्ञानचक्षुषः ॥ १५-१० ॥
अर्थ
शरीर सोडून जात असता किंवा शरीरात राहात असता किंवा विषयांचा भोग घेत असता किंवा तीन गुणांनी युक्त असताही (त्या आत्मस्वरूपाला) अज्ञानी लोक ओळखत नाहीत. केवळ ज्ञानरूपी दृष्टी असलेले विवेकी ज्ञानीच तत्त्वतः ओळखतात. ॥ १५-१० ॥
स्पष्टीकरण
या श्लोकात, भगवद्गीतेच्या 15 व्या अध्यायाच्या 10 व्या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण स्पष्ट करतात की, अज्ञानात बुडलेले बरेच लोक, शरीर सोडणारी व्यक्ती, शरीरात उपस्थित असलेली व्यक्ती किंवा उपभोग घेणारी व्यक्ती योग्य मानतात. पासून सुख समजू शकत नाही. हे लोक केवळ बाह्य स्वरूपाकडे लक्ष देतात आणि सार पाहू शकत नाहीत. प्रत्यक्षात, हे जग तीन गुणांनी बनलेले आहे - सत्व, रजस आणि तम, आणि या गुणांचा प्रभाव व्यक्तीच्या स्थितीवर आणि वागणुकीवर होतो. परंतु अज्ञानी लोकांना हे गुण आणि त्यांचे परिणाम नीट समजत नाहीत. ज्यांच्याकडे ज्ञानाची दृष्टी आहे, ज्यांच्याकडे सार जाणून घेण्याची आणि समजून घेण्याची क्षमता आहे, तेच हे गुण आणि त्यांचे परिणाम अचूकपणे पाहू शकतात. खरे ज्ञानी, ज्यांना आत्मज्ञान प्राप्त झाले आहे, ते समजतात की आत्मा हा निर्माण किंवा नष्ट होत नाही, तो शरीराच्या गुणांच्या पलीकडे आहे. ते आत्म्याचे अमरत्व आणि त्याची खरी स्थिती ओळखतात, तर सामान्य लोक केवळ शरीर आणि त्याच्या क्रियाकलापांवर लक्ष केंद्रित करतात. अशाप्रकारे, या श्लोकाद्वारे भगवान श्रीकृष्ण आपल्याला शिकवतात की खऱ्या ज्ञानाची प्राप्ती ही आत्म्याचे खरे स्वरूप ओळखण्याची आणि अज्ञानातून मुक्तीचा मार्ग आहे.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.