ಅಧ್ಯಾಯ 15 · ಶ್ಲೋಕ 10
ಉತ್ಕ್ರಾಮಂತಂ ಸ್ಥಿತಂ ವಾಪಿ ಭುಂಜಾನಂ ವಾ ಗುಣಾನ್ವಿತಂ |
ವಿಮೂಢಾ ನಾನುಪಶ್ಯಂತಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಃ ||
ಅರ್ಥ
ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುವ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅನುಭೋಗಿಸುವ ಅಥವಾ ಪ್ರಕೃತಿಗುಣಗಳ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಯನ್ನು ಮೂಢರು ಎಂದೂ ಅರಿಯರು. ಜ್ಞಾನದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ತತ್ತ್ವದಿಂದ ಕಾಣಬಲ್ಲರು
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಅಥವಾ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಆತ್ಮನನ್ನು ಯಾರು ಕಾಣಬಲ್ಲರು? (ದೇಹದಿಂದ) ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ (`ಉತ್ಕ್ರಾಮಂತಂ`), (ದೇಹದಲ್ಲಿ) ನೆಲೆಸಿರುವ (`ಸ್ಥಿತಂ ವಾ ಅಪಿ`), ಅಥವಾ (ಪ್ರಕೃತಿಯ) ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ (ವಿಷಯಗಳನ್ನು) (`ಗುಣಾನ್ವಿತಂ`) ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ (`ಭುಂಜಾನಂ ವಾ`) (ಈ ಆತ್ಮನನ್ನು) ಮೂಢರು (ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು) (`ವಿಮೂಢಾಃ`) ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ (`ನ ಅನುಪಶ್ಯಂತಿ`). ಆದರೆ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವರು (ಜ್ಞಾನಿಗಳು) (`ಜ್ಞಾನಚಕ್ಷುಷಃ`) (ಅವನನ್ನು) ಕಾಣುತ್ತಾರೆ (`ಪಶ್ಯಂತಿ`). ಸಾಮಾನ್ಯ ಭೌತಿಕ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಆತ್ಮವು ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಹದ ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು, ಅಥವಾ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅವನು ಅನುಭವಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿಗಳು - ಇವುಗಳಾವುವನ್ನೂ ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆತ್ಮನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವರು ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು, ಅವನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಚಾರವನ್ನು ಅರಿಯಬಲ್ಲರು.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.