अध्याय 13 · श्लोक 27

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी आपल्याला प्रत्यक्ष दृष्टी म्हणता येईल असे शिकवले आहे. येथे भगवंताची ओळख आणि त्याचे स्वरूप सांगण्याचा प्रयत्न केला जात आहे. श्लोकाचा अर्थ: "जो मनुष्य ईश्वराला सर्व नाशवंत प्राण्यांमध्ये अमर आणि समरूप पाहतो, त्यालाच वास्तव दिसते." स्पष्टीकरण: “सम् सर्वेषु भूतेषु तिस्थानं परमेश्वरम्”: याचा अर्थ असा की परम परमेश्वर प्रत्येक जीवात सारखाच विराजमान आहे, मग तो मोबाईल असो वा स्थिर. तो कोणताही भेदभाव न करता सर्वांमध्ये समानतेने राहतो. “विनाश्यत्स्वविनाश्यन्तम्”: येथे भगवंताची स्थिरता आणि अविनाशीपणाचे वर्णन केले आहे. जगातील सर्व प्राणी व वस्तू नाशवंत आहेत, परंतु ईश्वर अमर आहे, तो नेहमी तसाच राहतो. ते कधीही बदलत नाहीत आणि कधीही नष्ट होत नाहीत. “यः पश्यति स पश्यति”: ज्याला हे सत्य समजते की परमात्मा सर्व प्राणिमात्रांमध्ये सारखाच विराजमान आहे आणि तो अमर आहे, तोच खरोखर ‘पाहतो’. अशा प्रकारे, या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी आपल्याला ज्ञान दिले आहे की खरी दृष्टी तीच आहे जी सर्व प्राण्यांमध्ये एकच ईश्वर पाहते आणि तो अविनाशी आणि स्थिर आहे हे समजते. हा श्लोक आपल्याला शिकवतो की बाह्य स्वरूप आणि शारीरिक बदलांच्या पलीकडे, देवाचे खरे स्वरूप अविनाशी आणि शाश्वत आहे. हीच खरी दृष्टी आहे.