अध्याय 12 · श्लोक 20

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी आपल्या प्रिय भक्तांचे वर्णन केले आहे. त्यांनी सांगितलेल्या अमृत धर्माचे पालन करणारा, भक्तीभावाने त्याच्या भक्तीत लीन राहणारा मनुष्य भगवंताला अत्यंत प्रिय आहे, असे ते म्हणतात. येथे 'धर्मामृत' म्हणजे शाश्वत सत्य आणि धर्म जे या अध्यायात परमेश्वराने शिकवले आहे. भगवंताची भक्ती आणि सेवेद्वारे व्यक्ती मुक्ती कशी मिळवू शकते हे ते स्पष्ट करते. या श्लोकात देव विशेषत: श्रद्धेने आणि श्रद्धेने मनुष्याने केलेल्या भक्तीचा महिमा वर्णन करतो. 'श्रद्धा' या शब्दाचा अर्थ असा आहे की जी देवाची श्रद्धेने व श्रद्धेने पूजा करते. 'मात्परम' म्हणजे ईश्वराला आपल्या जीवनाचे सर्वोच्च ध्येय मानणारी व्यक्ती. भगवान श्रीकृष्ण देखील येथे सूचित करतात की भक्ती ही केवळ बाह्य आचरण नाही तर ती आदर, श्रद्धा आणि संपूर्ण शरणागतीच्या आंतरिक भावनांशी संबंधित आहे. या प्रकारची भक्ती करणारे भक्त भगवंताला सर्वात प्रिय असतात. या प्रकारच्या भक्तीमध्ये कोणताही दिखावा किंवा बाह्य दिखावा नाही; ही खऱ्या मनाने केलेली भक्ती आहे. निष्कर्ष: या श्लोकाचा मुख्य संदेश असा आहे की भगवंताला फक्त तेच भक्त प्रिय आहेत, जे त्याच्या शिकवणींचे पूर्ण भक्ती आणि विश्वासाने पालन करतात आणि भगवंताची भक्ती हे आपल्या जीवनाचे मुख्य ध्येय मानतात.