अध्याय 12 · श्लोक 11

अथैतदप्यशक्तोऽसि कर्तुं मद्योगमाश्रितः । सर्वकर्मफलत्यागं ततः कुरु यतात्मवान्‌ ॥ १२-११ ॥

अर्थ

जर माझ्या प्राप्तिरूप योगाचा आश्रय करून वर सांगितलेले साधन करायलाही तू असमर्थ असशील, तर मन बुद्धी इत्यादींवर विजय मिळविणारा होऊन सर्व कर्मांच्या फळांचा त्याग कर. ॥ १२-११ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण भक्ताला एक महत्त्वाची सूचना देत आहेत. इथे भगवंत सांगत आहेत की, जर एखाद्या व्यक्तीला भक्तियोग साधण्यात अडचण येत असेल, म्हणजेच तो भगवंताची उपासना आणि योगमार्गाचा अवलंब करण्यास असमर्थ असेल, तर त्याने काय करावे? श्रीकृष्ण सुचवतात की अशा व्यक्तीने योगाभ्यास करण्याऐवजी त्याच्या कृतीचे फळ सोडण्याचा प्रयत्न करावा. याचा अर्थ असा की जर तुम्ही स्वत:ला भगवंताची भक्ती किंवा योगामध्ये पूर्णपणे झोकून देऊ शकत नसाल, तर तुम्ही तुमच्या कर्माच्या फळाची आसक्ती तरी सोडून द्यावी. म्हणजेच, आपल्या कृतींच्या परिणामांची चिंता करणे थांबवा आणि ते करत रहा. यावरून असे समजले जाते की लक्ष आणि समर्पणाचा अभाव असतानाही, जेव्हा एखादी व्यक्ती परिणामाची इच्छा न ठेवता स्वतःची कृती करते, तेव्हा देखील व्यक्ती उच्च स्थितीकडे जाऊ शकते. हे कर्मयोगाकडे निर्देश करते, जिथे कृती त्याच्या नैतिकतेसाठी आणि हेतूसाठी केली जाते आणि केवळ वैयक्तिक फायद्यासाठी नाही. अशा प्रकारे, श्रीकृष्णाने भक्ताला मार्ग दाखविला आहे की आपल्या कर्मांच्या परिणामाची आसक्ती सोडून तो देखील आध्यात्मिक प्रगतीकडे जाऊ शकतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.