અધ્યાય 12 · શ્લોક 11
અથૈતદપ્યશક્તોઽસિ કર્તું મદ્યોગમાશ્રિતઃ ।
સર્વકર્મફલત્યાગં તતઃ કુરુ યતાત્મવાન્ ॥૧૧॥
અર્થ
જો મને ઉદ્દેશીને કર્મો કરવામાં પણ તું અશક્ત હોય તો મારા યોગ નો આશ્રય કરી- મનનો સંયમ કર,અને અનન્ય ભાવે મારા શરણે આવી,સર્વ કર્મો નાં ફળ નો ત્યાગ કરી દે.(૧૧)
ભાષ્ય
હવે ભગવાન ચોથો અને અંતિમ વિકલ્પ આપે છે, જે કદાચ સૌથી વધુ સુલભ છે. `અથ` (હવે) `એતત્ અપિ` (આ, એટલે કે ભગવાન માટે કર્મ કરવાનું પણ) `કર્तुम् અશક્તઃ અસિ` (કરવા માટે તું અશક્ત હોય), તો `મદ્યોગમ્ આશ્રિતઃ` (મારા યોગનો આશ્રય લઈને, એટલે કે મારી શરણાગતિ સ્વીકારીને અને મારા પર નિર્ભર રહીને) `યતાત્મવાન્` (મન અને ઇન્દ્રિયોને વશમાં રાખીને) `તતઃ` (પછી) `સર્વકર્મફલત્યાગમ્ કુરુ` (બધાં કર્મોનાં ફળોનો ત્યાગ કરી દે). જો ભગવાનમાં મન સ્થિર ન થાય, અભ્યાસ ન થાય, ભગવાન માટે કર્મ કરવાનો ભાવ પણ સતત ન રહે, તો ઓછામાં ઓછું જે પણ કર્મ થાય તેના ફળની આશા છોડી દેવી. 'બધું ભગવાનની ઈચ્છાથી થાય છે, ફળ પણ તે જ આપશે, મારે ફળની ચિંતા કરવાની જરૂર નથી' - આવો ભાવ રાખીને કર્મ કરવું. ફળનો ત્યાગ કરવાથી ચિત્ત શાંત થાય છે, રાગ-દ્વેષ ઘટે છે અને ધીમે ધીમે ભગવાનમાં શ્રદ્ધા વધે છે. આ માર્ગ પણ અંતે સિદ્ધિ તરફ દોરી જાય છે.
Banaka ઍપમાંથી પાઠ અને ભાષ્ય.