अध्याय 12 · श्लोक 12

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी विविध प्रकारच्या भक्ती आणि ध्यानाची तुलना केली आहे. ज्ञानयोग, ध्यानयोग आणि कर्मफलाचा त्याग यांचे महत्त्व येथे सांगितले आहे. "श्रेयो हि ज्ञानाभ्यसज्जनाध्यानम् दृश्यते" - या वाक्यांशाचा अर्थ असा आहे की ज्ञानाचा सराव (म्हणजे ज्ञान) श्रेष्ठ आहे आणि ज्ञानाद्वारे ध्यानाचा सराव अधिक प्रभावी आहे. येथे, ज्ञानाचा अभ्यास म्हणजे वेदांत किंवा तत्त्वज्ञानाचा अभ्यास जो आत्म्याचे स्वरूप समजून घेण्यास मदत करतो. "ध्यानातकर्मफलत्यागस्त्यगच्चान्तित्रम्" - ध्यानाचा सराव केल्याने, व्यक्ती आपल्या कृतीचे परिणाम सोडते. म्हणजेच ध्यान करणाऱ्या व्यक्तीला त्याच्या कृतीच्या परिणामांचा त्याग करण्यात मदत मिळते, ज्यामुळे शांती आणि समाधान प्राप्त होते. त्यागाचा अर्थ असा आहे की एखादी व्यक्ती त्याच्या कृतींच्या परिणामांना बांधील नाही, ज्यामुळे त्याला शांतता आणि स्थिरता अनुभवता येते. सारांश: हा श्लोक आपल्याला सांगतो की ज्ञान आणि ध्यानाच्या अभ्यासाने कर्मांच्या परिणामांचा त्याग करून शांती मिळवता येते. ज्ञानाची जोपासना श्रेष्ठ आहे, आणि ध्यानाद्वारे कर्माच्या परिणामांचा त्याग करणे अधिक प्रभावी आहे, ज्यामुळे शेवटी शांती मिळते.