अध्याय 11 · श्लोक 55

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनला सांगितले की, जो माझी कर्तव्ये पार पाडतो, ज्याचे माझ्यावर परम प्रेम आहे, जो सर्व आसक्ती आणि बंधनांपासून मुक्त राहतो आणि जो सर्व प्राणिमात्रांबद्दल शत्रुत्वाच्या भावनांपासून मुक्त राहतो, तोच मला खरोखर प्राप्त होतो. . मत्कर्मकृतम् (माझी कृती करणे): याचा अर्थ असा आहे की एखाद्याने स्वतःच्या स्वार्थासाठी नव्हे तर भगवंताच्या भक्तीने आपल्या जीवनातील कार्ये आणि कार्ये केली पाहिजेत. जेव्हा आपण देवाच्या कृतींचा अवलंब करतो तेव्हा आपण आपल्या कृती पवित्र बनवतो आणि त्यांना दैवी उद्देशाशी जोडतो. मत्परमो (मला सर्वोच्च मानणे): याचा अर्थ असा आहे की एखाद्याने ईश्वराला आपल्या जीवनातील सर्वोच्च आदर्श मानले पाहिजे आणि त्याला आपल्या भक्ती आणि समर्पणात सर्वोच्च स्थान द्यावे. मद्भक्तः (माझा भक्त): खरा भक्त तोच असतो जो प्रेमाने आणि श्रद्धेने परमेश्वराची उपासना करतो. तो देवाशी आध्यात्मिक संबंध प्रस्थापित करतो आणि त्याची भक्ती चालू ठेवतो. संगवर्जितः (आसक्तांपासून मुक्त): याचा अर्थ भक्ताने सांसारिक आसक्ती आणि भौतिक इच्छांपासून दूर राहिले पाहिजे. जेव्हा एखादी व्यक्ती या आसक्तींपासून मुक्त होते, तेव्हा तो आत्म्याची खरी स्थिती समजू शकतो आणि खऱ्या अर्थाने ईश्वराशी एकरूप होऊ शकतो. निर्वैरः सर्वभूतेषु (सर्व प्राण्यांशी वैरमुक्त): भगवान म्हणतात की खरा भक्त सर्व प्राणिमात्रांबद्दल वैर आणि द्वेषापासून मुक्त असतो. त्याला सर्व प्राणिमात्रांबद्दल करुणा आणि प्रेम आहे आणि तो कोणत्याही प्रकारच्या द्वेषपूर्ण भावनांपासून दूर राहतो. निष्कर्ष: या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णांनी सांगितले आहे की, खरी भक्ती आणि मोक्ष प्राप्त करण्यासाठी माणसाने आपल्या जीवनात भगवंताची कामे अंगीकारली पाहिजेत, त्यांना सर्वोच्च समजले पाहिजे, भक्तीत मग्न राहिले पाहिजे, सांसारिक आसक्तीपासून दूर राहिले पाहिजे आणि मनुष्याने मुक्त व्हावे. सर्व प्राणिमात्रांशी वैर. अशी व्यक्तीच खऱ्या अर्थाने भगवंताची प्राप्ती करू शकते.