अध्याय 11 · श्लोक 38

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनाला म्हणाले की: त्वमदिदेवः पुरुष पुराणः तू (भगवान कृष्ण) मूळ देवता, प्राचीन पुरुष आहेस. येथे "आदि देव" म्हणजे सृष्टीच्या आरंभी तुम्ही स्वतः उपस्थित आहात आणि सृष्टीचे निर्माते आहात. त्वमस्य विश्वस्य परम निधानम्: तू या संपूर्ण विश्वाचा अंतिम आधार आणि आधार आहेस. म्हणजेच, या सृष्टीचा मूळ स्त्रोत तूच आहेस, ज्यामध्ये विश्वातील सर्व प्राणी आणि वस्तूंचे अस्तित्व आहे. वेतासि वेद्यं का परम का धाम: तू सर्व काही जाणतोस आणि जाणतोस, तूच वर्तमान आहेस आणि तूच परम निवास आहेस. “वेत्तासि” म्हणजे तू सर्वज्ञ आहेस आणि “वेदीयम्” म्हणजे तू सर्वज्ञ आहेस, म्हणजे तुझ्या ओळखीची आणि ओळखीची मर्यादा नाही. त्वया ततम विश्वमनंतरूप: या विश्वाचा संपूर्ण विस्तार तुझ्या अनंत रूपात सामावलेला आहे. तुझे विशाल रूप अनंत आणि अविनाशी आहे, जे संपूर्ण जगाला व्यापते. या श्लोकात भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनला त्याच्या महान रूपाची महानता आणि वैश्विकता अनुभवण्यास सांगितली आहे. येथे हे स्पष्ट केले आहे की भगवान श्रीकृष्ण हे विश्वाचे मूळ देवता, निर्मितीचे कारण आणि या सृष्टीचे सर्वोच्च आधार आहेत. त्याचे विशाल स्वरूप अनंत आणि सर्वव्यापी आहे, जे सर्व वस्तू आणि प्राण्यांमध्ये व्याप्त आहे.