अध्याय 11 · श्लोक 37
कस्माच्च ते न नमेरन्महात्मन् गरीयसे ब्रह्मणोऽप्यादिकर्त्रे । अनन्त देवेश जगन्निवास त्वमक्षरं सदसत्तत्परं यत् ॥ ११-३७ ॥
अर्थ
हे महात्मन, ब्रह्मदेवाचेही आदिकारण आणि सर्वात श्रेष्ठ अशा आपल्याला हे नमस्कार का बरे करणार नाहीत? कारण हे अनंता, हे देवाधिदेवा, हे जगन्निवासा, जे सत, असत व त्यापलीकडील अक्षर अर्थात सच्चिदानंदघन ब्रह्म आहे, ते आपणच आहात. ॥ ११-३७ ॥
स्पष्टीकरण
हे महात्मा ! ब्रह्मा आणि इतर देवतांपेक्षा तू मोठा आणि श्रेष्ठ आहेस, कारण तू विश्वाचा निर्माता आहेस. तूच सनातन आणि सर्वव्यापी देवेश (देव) आहेस, जो संपूर्ण विश्वाचे निवासस्थान आहे. तुम्ही अक्षर (अविनाशी) आणि सत्त्व आणि असत्वाच्या पलीकडे आहात. हे तुमच्या तत्वज्ञानाशी पूर्णपणे विसंगत आहे आणि तुमच्याबद्दल आदर दाखवत नाही. तुम्हाला नमस्कार न करण्याचे कारण नाही. या श्लोकात अर्जुनाने भगवान श्रीकृष्णाला प्रश्न केला की, जर तू असा परम ब्रह्म आणि शाश्वत देव आहेस, तर मी तुला नमस्कार कसा करू शकत नाही? तुम्ही ब्रह्मा, विष्णू, शिव आणि सर्व देवांचे जन्मदाता आहात, तुम्ही संपूर्ण सृष्टीचे स्वामी आहात, म्हणून तुमच्याबद्दल आदर आणि भक्ती न करणे केवळ अयोग्यच नाही तर अज्ञानही आहे. हा श्लोक देवाच्या महान स्वरूपाच्या अतुलनीय महानतेवर प्रकाश टाकतो आणि त्याच्याबद्दल अनन्य आदराची आवश्यकता स्पष्ट करतो.
Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.