अध्याय 11 · श्लोक 17

स्पष्टीकरण

या श्लोकात अर्जुन भगवान श्रीकृष्णाच्या विशाल रूपाचे वर्णन करत आहे, जे त्याने त्याच्या दिव्य दृष्टीने पाहिले. अर्जुन म्हणतो: किरिटिनम: अर्जुनाने भगवान कृष्णाला मुकुट घातलेला पाहिला, जो त्याच्या दैवी स्वरूपाचे प्रतीक आहे. हा मुकुट त्याचे देवत्व आणि शाही स्वभाव प्रतिबिंबित करतो. गदिनाम: भगवान श्रीकृष्णाच्या हातात गदा आहे, जी त्यांच्या सामर्थ्याचे आणि पराक्रमाचे प्रतीक आहे. गदा त्याच्या लढाऊ कौशल्य आणि बचावात्मक क्षमतेचे प्रतीक आहे. चक्रनाम: भगवान श्रीकृष्णाकडे सुदर्शन चक्र आहे, जे त्यांच्या असीम सामर्थ्याचे आणि दुष्टांचा नाश करण्याच्या सामर्थ्याचे प्रतीक आहे. तेजोरशीं सर्वतो दीप्तीमंतम: भगवान श्रीकृष्णाच्या विशाल रूपातून तेजाची किरणे निघत आहेत, जी चारही दिशांना पसरत आहेत. तो या तेजाने परिपूर्ण आहे, आणि त्याचा प्रकाश सर्वत्र पसरलेला आहे. पश्यमी त्वण्ण दुर्निरीक्ष्यां समंतात: अर्जुन म्हणतो की तो परमेश्वराचे हे रूप पाहत आहे, जे पाहणे कठीण आहे कारण ते अत्यंत तेजस्वी आहे. त्याची तीव्रता एवढी आहे की ती स्थिर नजरेने पाहणे शक्य नाही. दीपतनलार्कद्युतिमाप्रमेयम्: अर्जुन भगवान श्रीकृष्णाच्या या विशाल रूपाची जळत्या अग्नी आणि सूर्याच्या तेजाशी तुलना करत आहे. त्याचे स्वरूप अग्नी आणि सूर्यासारखे अत्यंत तेजस्वी आणि तेजस्वी आहे, जे मोजता येत नाही. सारांश: अर्जुनाला त्याच्यासमोर भगवान श्रीकृष्णाचे विशाल रूप दिसत आहे, जे अमर्याद तेज, सामर्थ्य आणि दिव्यत्वाने परिपूर्ण आहे. ते रूप इतकं भयंकर आणि तेजस्वी आहे की त्याची तुलना अग्नी आणि सूर्याशी केली जाऊ शकते आणि त्याची भव्यता मोजता येत नाही किंवा मोजता येत नाही. हे रूप दैवी आणि अलौकिक आहे, जे सामान्य माणसाला पाहणे शक्य नाही.