अध्याय 11 · श्लोक 16

स्पष्टीकरण

या श्लोकात अर्जुनाने भगवान श्रीकृष्णाच्या विशाल रूपाचे वर्णन केले आहे. जेव्हा भगवान श्रीकृष्णाने अर्जुनाला आपले विशाल रूप दाखवले तेव्हा अर्जुनाने भगवंताला सर्वत्र अनंत आणि अमर्याद रूपात पाहिले. परमेश्वराच्या या विशाल रूपाला असंख्य हात, चेहरे आणि डोळे होते, जे त्याच्या सर्वांगीण आणि सर्वशक्तिमान स्वभावाचे प्रतीक होते. अर्जुनाच्या लक्षात आले की या विशाल रूपाला अंत, मध्य किंवा आरंभ नाही. याचा अर्थ देवाचे स्वरूप अमर्याद आणि अमर्याद आहे, त्याला मर्यादा नाही. देव सर्वत्र उपस्थित आहे आणि त्याच्या गौरवाला, सामर्थ्याला आणि उपस्थितीला मर्यादा नाही. हा श्लोक दर्शवितो की भगवंताचे रूप आपल्या कल्पनेच्या आणि समजण्याच्या पलीकडे आहे. तो अमर्याद आहे आणि त्याच्या महानतेला मर्यादा नाही. अर्जुनासाठी, परमेश्वराचे हे विशाल रूप एक अद्भुत आणि अद्वितीय अनुभव होता, ज्यामुळे त्याला परमेश्वराच्या खऱ्या महिमा आणि सामर्थ्याची जाणीव होते.