अध्याय 10 · श्लोक 17

स्पष्टीकरण

या श्लोकात अर्जुन भगवान कृष्णाला विचारतो की तो नेहमी त्याचे चिंतन आणि ध्यान कसे आणि कोणत्या भावनांमध्ये करू शकतो. अर्जुनाचा हा प्रश्न त्याची उत्सुकता आणि आदर प्रतिबिंबित करतो कारण त्याला हे जाणून घ्यायचे आहे की भगवंताच्या विभूतींचे (वैभव, वैभव) चिंतन कसे करावे जेणेकरून तो त्याला वैयक्तिकरित्या पाहू शकेल आणि आध्यात्मिक ज्ञान प्राप्त करू शकेल. या प्रश्नावरून असेही दिसून येते की अर्जुनाला हे जाणून घ्यायचे आहे की भगवंत कोणत्या रूपात आणि कोणत्या अर्थाने सर्वत्र विराजमान आहेत, जेणेकरून तो सतत चिंतन आणि स्मरणात लीन राहू शकेल. अर्जुनाचे हे कुतूहल दाखवते की जेव्हा भक्ताला भगवंताचे चिंतन करायचे असते तेव्हा त्याच्या मनाची स्थिती कशी असावी. या श्लोकाद्वारे अर्जुनाने सर्वसामान्यांच्या वतीने भगवंताला विचारले आहे की, आपण भगवंताचे चिंतन केल्यावर कोणत्या रूपात आणि कोणत्या भावाने भगवंताचे स्मरण करावे. समर्पण, भगवंताची भक्ती आणि ज्ञानप्राप्तीसाठी हे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. सारांश: अर्जुनला भगवंताकडून जाणून घ्यायचे आहे की देव कोणत्या रूपात आणि कोणत्या भावनांमध्ये अस्तित्वात आहे जेणेकरून तो भक्तिभावाने भगवंताचे चिंतन करू शकेल. भक्तियोग आणि ध्यानाच्या मार्गातील मार्गदर्शनासाठी हा श्लोक महत्त्वाचा आहे.