अध्याय 10 · श्लोक 16

वक्तुमर्हस्यशेषेण दिव्या ह्यात्मविभूतयः । याभिर्विभूतिभिर्लोकानिमांस्त्वं व्याप्य तिष्ठसि ॥ १०-१६ ॥

अर्थ

म्हणून ज्या विभूतींच्या योगाने आपण या सर्व लोकांना व्यापून राहिला आहात, त्या आपल्या दिव्य विभूती पूर्णपणे सांगायला आपणच समर्थ आहात. ॥ १०-१६ ॥

स्पष्टीकरण

या श्लोकात भगवान श्रीकृष्ण अर्जुनला म्हणत आहेत की, "हे अर्जुन, माझ्या सर्व दैवी ऐश्वर्याचे वर्णन करणे तुला योग्य ठरेल. त्या दैवी ऐश्वर्याने मी या संपूर्ण सृष्टीला व्यापून टाकतो." हा श्लोक देवाच्या महानतेचे आणि त्याच्या असीम सामर्थ्याचे प्रतिबिंब आहे. येथे देव हे सांगू इच्छितो की त्याचे दैवी गुण आणि शक्ती इतके व्यापक आहेत की तो त्याच्या अस्तित्वाने संपूर्ण सृष्टीला व्यापून टाकतो. परमेश्वराचे हे दैवी गुण आणि शक्ती अशा आहेत की तो संपूर्ण सृष्टीला स्वतःमध्ये व्यापतो आणि म्हणूनच तो सर्वत्र आणि प्रत्येक जीवात विराजमान आहे. या श्लोकावरून हे देखील स्पष्ट होते की देवाच्या वैभवाचे वर्णन करणे कठीण आहे कारण त्याचे गुणधर्म आणि शक्ती इतके व्यापक आणि अमर्याद आहेत की त्यांचे पूर्णपणे वर्णन करणे शक्य नाही. देवाची ही शक्ती समजून घेणे आणि अनुभवणे आपल्यासाठी कठीण असू शकते, परंतु हा श्लोक आपल्याला देवाची महानता आणि त्याच्या दैवी गुणांबद्दल विचार करण्यास प्रेरित करतो.

Banaka ॲपमधील पाठ आणि स्पष्टीकरण.