ಅಧ್ಯಾಯ 9 · ಶ್ಲೋಕ 12
ಮೋಘಾಶಾ ಮೋಘಕರ್ಮಾಣೋ ಮೋಘಜ್ಞಾನಾ ವಿಚೇತಸಃ |
ರಾಕ್ಷಸೀಮಾಸುರೀಂ ಚೈವ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಮೋಹಿನೀಂ ಶ್ರಿತಾಃ ||
ಅರ್ಥ
ತಮ್ಮ ವ್ಯರ್ಥ ಆಸೆಯಲ್ಲಿ, ವ್ಯರ್ಥ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ, ವ್ಯರ್ಥ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಂಡವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಾಕ್ಷಸೀಯವಾದ ಮತ್ತು ನಾಸ್ತಿಕವಾದ ಸ್ವಭಾವಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವರು
ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ
ಭಗವಂತನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಮೂಢರ ಗತಿ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಅವರ ಆಶೆಗಳು (`ಮೋಘ-ಆಶಾಃ`), ಕರ್ಮಗಳು (`ಮೋಘ-ಕರ್ಮಾಣಃ`) ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವು (`ಮೋಘ-ಜ್ಞಾನಾಃ`) ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರು ವಿವೇಕಶೂನ್ಯರಾಗಿ (`ವಿಚೇತಸಃ`), ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ (`ಮೋಹಿನೀಂ`) ರಾಕ್ಷಸೀ (`ರಾಕ್ಷಸೀಂ`) ಮತ್ತು ಆಸುರೀ (`ಆಸುರೀಂ ಚ ಏವ`) ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು (`ಪ್ರಕೃತಿಂ`) ಆಶ್ರಯಿಸಿರುತ್ತಾರೆ (`ಶ್ರಿತಾಃ`). ಭಗವಂತನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು (ಆಸೆ, ಕರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ) ನಿಷ್ಫಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವರು ತಮೋಗುಣ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಹಿಂಸೆ, ಡಂಭ, ಅಹಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಾಕ್ಷಸೀ ಮತ್ತು ಆಸುರೀ ಸ್ವಭಾವಗಳಿಗೆ ವಶರಾಗಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಧಃಪತನ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
Banaka ಅಪ್ಲಿಕೇಶನ್‌ನ ಪಾಠ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ.