ಅಧ್ಯಾಯ 8 · ಶ್ಲೋಕ 14

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಆದರೆ, ಮೇಲಿನ ಕಠಿಣ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕಿಂತ ಸುಲಭವಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ - ಅದು ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿ. "ಪಾರ್ಥ! ಯಾವನು (`ಯಃ`) ಬೇರೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ (`ಅನನ್ಯಚೇತಾಃ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಯಾವಾಗಲೂ (`ಸತತಂ`) ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನ (`ನಿತ್ಯಶಃ`) ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೋ (`ಸ್ಮರತಿ`), (ನನ್ನಲ್ಲಿ) ನಿತ್ಯವೂ ಯುಕ್ತನಾದ (ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ) (`ನಿತ್ಯಯುಕ್ತಸ್ಯ`) ಆ ಯೋಗಿಗೆ (`ತಸ್ಯ ಯೋಗಿನಃ`) ನಾನು (`ಅಹಂ`) ಸುಲಭವಾಗಿ ಲಭ್ಯನಾಗುತ್ತೇನೆ (`ಸುಲಭಃ`)." ಯಾರು ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವನ್ನೂ, ದೇವತೆಯನ್ನೂ, ಬಯಕೆಯನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸದೆ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಭಗವಂತನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಗವಂತನು ಬಹಳ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಲಿಯುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಸಾರ.