ಅಧ್ಯಾಯ 7 · ಶ್ಲೋಕ 30

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದು ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ವಿಷಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾನೆ. "ಯಾರು (`ಯೇ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಅಧಿಭೂತದೊಂದಿಗೆ (ಭೌತಿಕ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅಧಿಪತಿ) (`ಸ-ಅಧಿಭೂತ`), ಅಧಿದೈವದೊಂದಿಗೆ (ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ) (`ಅಧಿದೈವಂ`) ಮತ್ತು ಅಧಿಯಜ್ಞದೊಂದಿಗೆ (ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಅಧಿಪತಿ) (`ಸ-ಅಧಿಯಜ್ಞಂ ಚ`) ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ (`ವಿದುಃ`), ಅವರು (`ತೇ`) ಯುಕ್ತವಾದ ಚಿತ್ತವುಳ್ಳವರಾಗಿ (ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟವರಾಗಿ) (`ಯುಕ್ತಚೇತಸಃ`) ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ (`ಪ್ರಯಾಣಕಾಲೇ ಅಪಿ ಚ`) ನನ್ನನ್ನು (`ಮಾಂ`) ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ (ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ) (`ವಿದುಃ`)." ಭಗವಂತನನ್ನು ಕೇವಲ ಪರಮಾತ್ಮನೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವನನ್ನು ಭೌತಿಕ ಪ್ರಪಂಚದ, ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಗಳ ಅಧಿಪತಿಯೆಂದೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ ಅವನ ಜ್ಞಾನವು ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪೂರ್ಣಜ್ಞಾನವುಳ್ಳವರು ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಭಗವಂತನನ್ನು ಮರೆಯದೆ, ಆತನನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅಧಿಭೂತ, ಅಧಿದೈವ, ಅಧಿಯಜ್ಞ ಮುಂತಾದ ಪದಗಳನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.