ಅಧ್ಯಾಯ 7 · ಶ್ಲೋಕ 29

ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ

ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರ ಜ್ಞಾನದ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಕೃಷ್ಣ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು (`ಯೇ`) ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮರಣಗಳಿಂದ (`ಜರಾ-ಮರಣ`) ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ (`ಮೋಕ್ಷಾಯ`) ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ (`ಮಾಂ ಆಶ್ರಿತ್ಯ`) ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೋ (`ಯತಂತಿ`), ಅವರು (`ತೇ`) ಆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು (`ತತ್ ಬ್ರಹ್ಮ`) ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ (`ವಿದುಃ ಕೃತ್ಸ್ನಂ`), ಅಧ್ಯಾತ್ಮವನ್ನು (ಆತ್ಮತತ್ವವನ್ನು) (`ಅಧ್ಯಾತ್ಮಂ`) ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಕರ್ಮವನ್ನೂ (ಕರ್ಮತತ್ವವನ್ನು) (`ಕರ್ಮ ಚ ಅಖಿಲಂ`) ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಂಸಾರದ ದುಃಖಗಳಿಂದ (ಮುಪ್ಪು, ಸಾವು) ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಲು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವವರು ಕೇವಲ ಭಗವಂತನನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮತತ್ವಗಳನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.